Sosyal

Paylaş

22 Temmuz 2008 Salı

Kaybetme Molası

Kaybettiklerimizle yaşıyoruz
meselâ ân'ı kaybediyoruz her ân
ve yaşıyoruz perde arkası haberlerle
kaybediyoruz ne varsa tek tek
izbe yerlerde unuttuğumuz kaderle.
Uzun yola koşulmuş atlar gibi yorgunuz
yuları nefs, semeri şehvet olan
ve koştukça pişman olduğumuz
dört nala ama aksayarak, sırıl sıklam
ağlayarak, ağlatarak ve aldanarak.

Kaybettiklerimizle yaşıyoruz
değerinden daha az ediyor insanlığımız
tartısı bozuk çarşılarda.
birikmekte ki kirli kan avuçlarımızda
şehre yangınlar düşüyor pencere aralarından
sessiz ve hain
ıslak ve elbisesiz utançlarımızla.

Yaşıyoruz, kaybettiklerimizle eksilerek
haykırmak, kalın bir duvar kıyısı sessizliğinde
sussun birileri kaybettiklerimizi bulmak için!
susmak ertelenemez yarına, ki yarın kayıp
bugünü hiç olmadıysa ertelenmiş yarınların
bitmek bilmez bir resimmiş şu zaman
ve henüz bitmemiş bir resme uzanmadı hiç bir el.

Yarıda kalan hep kanayanmış
Kanayanmış, hep yarıda kalan.

Yasin Onat

Hiç yorum yok: