Sosyal

Paylaş

8 Mart 2008 Cumartesi

Belki Biraz Şefkat

Biraz diğerleri oldum senden önce
Senden önce, biraz şefkat aradım
Sadece şefkat mi?
Sadece şefkat ..
Diğerlerini okudum senden önce biraz
Fazlasını istemedim çünkü.
Çünkü fazla geldi her dem “okumak”
Ben, biraz istedim
Harfler üzerime yağdı ağlayarak.

Senden sonra yok diğerleri
Bilmelisin!
Yalan biriktirip de çıktılar önüme
Geldiler, çıktılar ve gittiler.
Hepsi bu yolcunun “yol” defterinden kalan

Hiç olmayı düşündüm senden önce
biraz!
Mesela çocukluğumun acı veren yüzünü
resmettim kanun sesleri eşliğinde.
Resimdeki koca bir yalnızlık benden geriye

Varsa senden önce her şey, biraz
Hepsinde seni aradım
Düşündüm yürümeyi; aklıma danışmayıp
Aklımı yormadan.

Akşam, sorar sabahı hüznün mevsimlerinde
Şefkat de seni sorar gecelere.
Biraz utangaç yüzü gecenin
Biraz seher vakti gözleri...

Sokaklar sahip çıkmazsa şehir yüklü adımlara
Adımlarım sana çıkar
Sana çıkar mermiden korkmayıp
Caddelerden ürken çocuk.

Şimdi Gazzede bir çocuk puşisini takıp
Gidiyor sokaklara, annesine gider gibi
Belki biraz yorgun
Belki biraz melek gibi.

Uykulardayım, yani ölümlerde.
Sabahı akşam eden o ölümlerde
Ve ben geçiyorum,
Yolardan da ötelere..

/Yaşamaktır uyku sonrası her şey
Yaşamaktır ölümlere yol gösteren/

Diğerleri vazgeçti Aşktan ve kendilerinden
Hep yeniden başlayıp bittiler.
Bitmek; sevgisizlere ilahi bir ceza
Aşk; belki biraz şefkat...

Hiç yorum yok: